SADAKA (3)

(...dünden devam)

“Dest-i ğavvâsân-ı insâfa gelir, bir gün çıkar;

Sen heman bir iylik et ummâne at !”[1]

Allah yolunda sadaka vermek güzel bir şeydir. Fakat verdiğinin ardından başa kakmamak lâzımdır. Çünkü başa kakmak, iyilik edilen kimsenin gönlünü kırar, onurunu incitir. Bu da sadakanın sevabını giderir. İşte Allah için harcayıp da ardından başa kakmayan, dille veya elle eziyet etmeyenlerin, Allah katında ödülleri büyük olacaktır. Onlar ne korku görecekler, ne de üzüntüye uğrayacaklardır.

Başa kakmak, yardım ettiği kimseleri incitmek, sadakaları boşa çıkardığı gibi, gösteriş için sadaka vermek de Allah katında bir değer taşımaz. Verdiklerinin ardından başa kakan, ya da Allah’a ve âhirete inanmadıkları halde gösteriş için sadaka veren kimselerin verdikleri sadakalar, sert kayalar üzerinde bulunan az bir toprağa benzetilmiştir.

“264-265: Başa kakmak, yardım ettiği kimselere eziyet etmek, sadakaları boşa çıkardığı gibi gösteriş için sadaka vermek de Allah indinde bir değer taşımaz. Verdiklerinin ardından başa kakan, ya da Allah'a ve âhirete inanmadıkları halde gösteriş için sadaka veren kimselerin verdikleri şeyler, sert kayalar üzerinde bulunan az bir toprağa benzetilmiştir. Ufacık bir yağmur yağınca toprağı siler, süpürür, cascavlak taş ortaya çıkar ki artık onun üzerinde ne ot biter, ne ekin olur. Mallarını inanarak ve Hakk'ın rızasını kazanmak için verenlerin sadakaları da bir bayır üzerindeki güzel, verimli toprağa benzer. Bu toprak bol yağmur görünce bol bol meyva verir, bol yağmur görmeyip ufak bir yağmur çisentisi de alsa yine ürün verir. İşte o mü'minlerin sadakaları da her hal-ü kârda ürün verecek, sahibine dünya ve âhirette büyük mükâfatlar sağlayacaktır.

(devamı yarın..)